Σάββατο, 11 Απριλίου 2015

Jackrabbit (Lepus Californicus)..


Long ears alert for possible predators, a black-tailed jackrabbit rests near a cactus in the Arizona desert.(Photograph by Annie Griffiths Belt)


Τα Jackrabbits είναι λαγοί κι όχι κουνέλια. 
Οι Λαγοί είναι μεγαλύτερα από τα Κουνέλια και συνήθως έχουν ψηλότερα πίσω πόδια και μακρύτερα αυτιά. Αυτό το είδος Λαγού ονομάστηκε Jackrabbits για τα αυτιά τους. Ο συγγραφέας Μαρκ Τουέιν έφερε αυτό το όνομα στη φήμη χρησιμοποιώντας το στο western adventure βιβλίο του "Roughing It" (1872). Το όνομά του  αργότερα συντομεύτηκε σε Jackrabbit.

Υπάρχουν 5 είδη Jackrabbits κι όλα βρίσκονται στην κεντρική και βορειοδυτική Αμερική. Πρόκειται για ταχεία ζώα που μπορούν να φθάσουν τα 40 μίλια (64 χιλιόμετρα) την ώρα. Τα ισχυρά πίσω πόδια τους μπορούν να τους ωθήσουν σε άλματα πάνω από δέκα πόδια (3 μέτρων). Χρησιμοποιούν αυτά τα άλματα και ένα ζιγκ-ζαγκ στυλ για να αποφύγουν τους πολλούς θηρευτές τους. 

Τα Μαυρόουρα Jackrabbits είναι κοινά σε αμερικανικές ερήμους, θαμνώδεις εκτάσεις, καθώς και άλλων ανοιχτών χώρων, συμπεριλαμβανομένων των γεωργικών εκμεταλλεύσεων. Μπορούν να καταναλώνουν πολύ μεγάλες ποσότητες χόρτου και φυτών, καθώς και πολλών ειδών της ερήμου, όπως αρτεμισία και κάκτους. 
 Τα Λευκόουρα Jackrabbits είναι ένα άλλο κοινό είδος, που συχνάζουν σε πεδιάδες και στα καλλιεργήσιμα εδάφη της Βόρειας Αμερικής, αν και μπορούν να κατοικήσουν και σε δασώδεις περιοχές. Μπορούν να καταναλώσουν πάνω από 1 κιλό χόρτα, θάμνους ή φλοιούς καθημερινά.

Οι αναπαραγωγικές ικανότητες του Jackrabbit είναι καλά γνωστή. Τα θηλυκά μπορούν να γεννήσουν πολλές φορές το χρόνο (καθεμία από 1 - 6 μικρά). Τα νεογέννητα ωριμάζουν γρήγορα και απαιτούν ελάχιστη φροντίδα της μητέρας.
 


Οι πληθυσμοί των Jackrabbit ευδοκιμούν και πολλαπλασιάζονται πολύ γρήγορα με αποτέλεσμα να προκαλούν προβλήματα στους αγρότες. Γι' αυτό τον λόγο, δυστυχώς, συχνά σκοτώνονται για την προστασία των καλλιεργειών, αλλά σε γενικές γραμμές οι πληθυσμοί τους είναι σταθερές και δεν χρήζουν προστασίας.

Γρήγορα Χαρακτηριστικά:
Είδος: Θηλαστικό
Διατροφή: Φυτοφάγα
Μέση Διάρκεια Ζωής (σε άγρια κατάσταση): 1 - 5 χρόνια
Μέγεθος: 2 ft (61 cm)
Βάρος: 3 to 9 lbs (1.4 - 4 kg)
Μέγεθος σε σχέση με ένα 6-ft (2-m) άνθρωπο:

Χάρτης:
Map: Jackrabbit range } Jackrabbit Range


Πηγή: National Geographic

Πέμπτη, 2 Απριλίου 2015

Okunoshima Rabbit Island..

Η Ōkunoshima είναι ένα μικρό νησί που βρίσκεται στη κλειστή θάλασσα της Ιαπωνίας μεταξύ Χιροσίμα και Σικόκου. Κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, το νησί χρησιμοποιήθηκε ως μια άκρως απόρρητη στρατιωτική μονάδα. Ο Αυτοκρατορικός Ιαπωνικός Στρατός παρήγε πάνω από 6.000 τόνους δηλητηριώδους αερίου για χημικό πόλεμο. Το νησί επιλέχθηκε για την απομόνωσή του διότι ευνοούσε την ασφάλεια κι επειδή βρισκόταν μακριά από το Τόκιο κι από άλλες περιοχές σε περίπτωση καταστροφής. Το πρόγραμμα του Αυτοκρατορικού Ιαπωνικού Στρατού εξελισσόταν με μυστικότητα καθ' όλη την διάρκεια των 16 χρόνων λειτουργίας της. Η Ōkunoshima είχε πλέον διαγραφεί από τους χάρτες. Οι κάτοικοι και οι εργαζόμενοι δεν είχαν εκμυστηρευτεί ποτέ τι είδους μονάδα παραγωγής ήταν και είχε κρατηθεί ως κοινό μυστικό.

Σήμερα, όμως, έχει κατακλυστεί εντελώς από χαριτωμένα, χνουδωτά κουνελάκια που είναι οι κύριοι κάτοικοι του νησιού.


Με το τέλος του πολέμου, τα έγγραφα που αφορούσαν το Εργοστάσιο κάηκαν και οι Συμμαχικές Δυνάμεις Κατοχής απέρριψαν το αέριο, είτε λόγω αποβλήτων, είτε λόγω καύσης. Οι άνθρωποι του νησιού συμφώνησαν να μην ξαναμιλήσουν για αυτό.Σύμφωνα με ορισμένες πηγές, τα πρώτα κουνέλια τοποθετήθηκαν στην Ōkunoshima για να να δοκιμαστούν τα αποτελέσματα του δηλητηρίου που είχε απελευθερωθεί από τους εργαζομένους όταν έληξε ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος.
Άλλες πηγές υποστηρίζουν ότι το 1971, μια ομάδα μαθητών που πήγαινε εκδρομή, είχαν μαζί τους 8 κουνέλια, τα οποία άφησαν ελέυθερα. Φυσικό ήταν, τα κουνελάκια αυτά να ξεκίνησαν τις διαδοχικές γενεές των απογόνων τους, που άνθισαν στο ελεύθερο (από θηρευτή) περιβάλλον της Ōkunoshima.Σήμερα, το 700.000 τετραγωνικών μέτρων νησί, φιλοξενεί πάνω από 300 κουνέλια που περιφέρονται ελεύθερα, κερδίζοντας το παρατσούκλι Usagi Shima (ή Νησί των Κουνελιών).  
Αν και άγρια, τα κουνέλια προσεγγίζουν τους επισκέπτες για ένα σνακ.
Φυσικά, αν οι επισκέπτες έχουν τροφές μαζί τους, έχουν και μια extra δυνατότητα συντροφιάς.

Βέβαια, αν έχετε ξεχάσει να πάρετε κάποιο σνακ μαζί σας, ΜΗΝ ανησυχείτε!
Το Ξενοδοχείο - Θέρετρο Kyukamura Ōkunoshima, που βρίσκεται στο νησί, παρέχει τροφή κουνελιού για ¥ 100/φλιτζάνι. Το ξενοδοχείο έχει δει πρόσφατα μια απότομη αύξηση των επισκεπτών στο νησί, καθώς η αναγνώριση των γούνινων κατοίκων του νησιού έχει απλωθεί στο Διαδίκτυο. 
Φυσικά, σε μια προσπάθεια να διατηρήσουν τον λαγουδένιο πληθυσμό, οι σκύλοι και οι γάτες δεν επιτρέπονται στο νησί.

Αν και οι περισσότεροι επισκέπτονται το νησί για να δουν τα κουνελάκια, η "κληρονομιά" του δηλητηριώδους αερίου δεν έχει τελειώσει. 
Η Ōkunoshima στεγάζει ένα Μουσείο, που άνοιξε το 1988, προκειμένου να ενημερώνει το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους με τις τρομερές αλήθειες σχετικά με δηλητηριώδες αέριο.

Ορισμένοι υποστηρίζουν πως το νησί δεν θα μπορούσε
ποτέ να γίνει εντελώς ασφαλές και ότι δεν θα υπάρξει ποτέ μια σημαντική απολύμανση ολόκληρου του νησιού. Επίσης, φημολογείται ότι υπάρχουν αρκετές σφραγισμένες τοποθεσίες του νησιού, όπου οι εργαζόμενοι φαίνεται να έχουν "θάψει" το αέριο, όταν τελείωσε ο πόλεμος.







The Poison Gas Museum
 

 
Former poison gas laboratory on Ōkunoshima
 


Πηγή: http://www.amusingplanet.com/