Τρίτη, 20 Ιανουαρίου 2015

Η Μετακόμιση τελείωσε, αλλά..

Μπορεί η μετακόμιση να τελείωσε (προς το παρόν), αλλά εγώ και η Abi δεν έχουμε βρει ακόμα σπίτι. Μπορεί τα πράγματά μας να τα βολέψαμε σε κούτες, αλλά πήραμε μαζί μας τα πιο απαραίτητα. Χώρεσαν όλα σε μια βαλίτσα κι ένα πλαστικό κουτί.
Εγώ πήρα μερικά ρούχα και καλλυντικά, ενώ η Abi την τροφούλα της, τη χτένα της και τα αγαπημένα της λιχουδάκια.

Προς το παρόν, φιλοξενούμαστε στη γιαγιά μας και είμαστε όλοι μαζί, ζεστά και οικογενειακά.
Εγώ τρώω σπιτικά και υγιεινά φαγητά και φυσικά, η Abi το ίδιο. Το μαρούλι, για παράδειγμα, που είναι η αδυναμία της δεν λείπει ποτέ από το ψυγείο. Η ζεστασιά και η θαλπωρή αυτού του σπιτιού είναι αρκετή για να αισθανόμαστε καλά κι ασφαλείς.

Η αλήθεια είναι πως ο Χειμώνας φέτος είναι βαρύς και, παρόλο που είναι η αγαπημένη μας εποχή, αποφεύγουμε να βγαίνουμε έξω. Βλέπεις, η Abi δεν κάνει να βγαίνει στο μπαλκόνι όταν η θερμοκρασία είναι τόσο χαμηλή κι εγώ μπορεί να αρρωστήσω(!)

Στην αρχή, η Abi ήταν λίγο νευρική. Φοβόμουν ότι ένιωθε ανασφάλεια ή ότι της έλειπε η Jasmine (εμένα πάντως μου λείπει τρομερά! Κάποιες φορές μπερδεύομαι κι αποκαλώ την Abi "Jasmine") αλλά, τελικά, ήταν η όλη κατάσταση που την δυσκόλευε. Βέβαια, αυτό διήρκεσε 1 -2 μέρες. Μετά, προσαρμόστηκε πολύ εύκολα. Ξανάγινε ζωηρή και κοινωνική όπως πριν. 
Τώρα, όποτε την βλέπω να χαλαρώνει και να κοιμάται, νιώθω αγαλλίαση. Με κάνει να αισθάνομαι σίγουρη πως, όταν φύγουμε πάλι από εδώ και πάμε στο δικό μας σπίτι, τα πράγματα θα είναι μια χαρά. Είναι πολύ δύσκολο και ψυχοθφόρο να αποχωρίζεσαι το σπίτι σου, αλλά η Abi είναι γενναίο κουνέλι!

Προς το παρόν, κοιμόμαστε μαζί. Το κλουβάκι της βρίσκεται ακριβώς δίπλα στο δικό μου κρεβάτι (ένα σπαστό - το λένε "εκστρατείας") και κάθε πρωί που ξυπνάω, ανοίγω την πορτούλα της και την καλημερίζω χαϊδεύοντας τη. Η λαμπερή καφέ γούνα της είναι αυτό που βλέπω κάθε πρωί.

Πως βλέπω την Abi κάθε πρωί..

Το μεσημέρι τρώμε μαζί και συνήθως έχουμε τις ίδιες προτιμήσεις. Βλέπεις, κι εγώ αγαπώ τα λαχανικά. Το απόγευμα, πάλι είμαστε κάπως νευρικές γιατί θέλουμε και οι δυο να βγούμε βόλτα και να αλωνίσουμε. Και το κάνουμε! Όταν επιστρέφω δε, που η Abi με αναγνωρίζει από την πόρτα, ανασηκώνεται στα δυο της πόδια και με ξετρελαίνει. Με τρίβει με το πηγουνάκι της και (όποτε έχει όρεξη!) με γλείφει.
Αργά το βράδυ βέβαια, όταν όλοι οι υπόλοιποι κοιμούνται, εγώ και η Abi απολαμβάνουμε τη ζεστασιά της σόμπας και το φως της. Εγώ φαντάζομαι πως είναι η φωτιά κάποιου τζακιού που μας ζεσταίνει και μας χαρίζει μια κέρινη ατμόσφαιρα. Βέβαια, φροντίζω η σόμπα να μην είναι δυνατή, ούτε στραμμένη προς το μέρος της. Όπως το πολύ κρύο, έτσι και η πολύ ζέστη δεν είναι στα αγαπημένα της Abi.
Έτσι, φορώντας τις πυτζάμες μου, κάθομαι στο ξύλινο πάτωμα, δίπλα στην Abi και διαβάζω το βιβλίο μου (Lord of the Rings - Part 3) ή σκιτσάρω. Η Abi συνεχώς έρχεται και με μυρίζει ή κουρνιάζει κοντά μου. Αλλά την προσέχω γιατί είναι σκανδαλιάρα.. μου έχει φάει αρκετά εξώφυλλα λογοτεχνικών μου!


Η αλήθεια είναι πως δεν βγαίνει συχνά από το κλουβί γιατί η γιαγιά και ο Simba φωνάζουν. Αλλά κάνει υπομονή. Ξέρει πως δεν θα την αφήσω παραπονεμένη. Όταν θα πάμε στο καινούργιο μας σπίτι, θα την βγάλω ξανά και θα είναι ελεύθερη για το υπόλοιπο της ζωής της! Σε 2 - 3 μήνες θα γίνουν όλα όπως ακριβώς θέλουμε.

Ορίστε μερικές φωτογραφίες από την καθημερινότητά μας:

Η Abi τις πρώτες μέρες. Ήταν αρκετά φοβισμένη!

Η Abi με τον Simba.
Όταν η Abi είναι ελεύθερη, κυνηγιούνται σε όλο το σπίτι!
Το ξέρει πως την τραβάω φωτογραφία.. χιχι!
Τι κι αν κάνει κρύο το βράδυ;!
Η σόμπα ζεσταίνει τόσο το σώμα μας όσο και τις καρδιές μας!