Δευτέρα, 10 Μαρτίου 2008

22/02/08

22/02/08

Αγαπητό μου ημερολόγιο,

Σήμερα είναι η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής μου! 
Το μεσημέρι, μόλις μπήκε η μητέρα μου στο σπίτι, με φώναξε να την βοηθήσω. Μου ζήτησε να κρατήσω μια κούτα, που βαστούσε στα χέρια της, γιατί ήταν πολύ βαριά. Μόλις όμως τη σήκωσα, προς μεγάλη μου έκπληξη, συνειδητοποίησα ότι ήταν πανάλαφρη. Σαν να μην είχε τίποτα μέσα!

Κοίταξα τη μητέρα μου απορημένη ενώ εκείνη χαμογελούσε πλατιά. Μου είπε πως περιείχε κάτι φακέλους που έπρεπε να τους ταξινομήσουμε. Άρχισα να γκρινιάζω για την αγγαρεία.

Ανύποπτη ακόμα, τοποθέτησα τη κούτα στον καναπέ και την άνοιξα. Και τότε, αντίκρισα το μοναδικό πράγμα που δεν περίμενα: ένα γούνινο μπεζ μπαλάκι ήταν βουτηγμένο στη γωνία του κουτιού. Είχε κρύψει το κεφαλάκι του και στεκόταν ακίνητο. Ήταν μόλις 1 μηνών!

Κοίταξα τη μητέρα μου έκπληκτη. Η χαρά μου ήταν απερίγραπτη! Δεν είχα ζητήσει να αποκτήσω άλλο κουνελάκι και, για να είμαι ειλικρινής, μετά τα τέσσερα κουνέλια που είχα στο διαμέρισμα μέχρι πριν από ένα χρόνο, ήμουν πλέον πεπεισμένη πως θα ήταν και τα τελευταία μου. Αλλά όχι! Αυτό ήταν ένα απροσδόκητο δώρο που έφερε μια όμορφη αλλαγή στη ζωή μου!



Το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν να την πάω στο δωμάτιο μου. Το άφησα μέσα στο κλουβί και έτρεξα μέχρι το πλησιέστερο pet shop. Αγόρασα κλουβί με ποτίστρα, πριονίδι, χόρτο και ξηρά τροφή junior. Επέστρεψα στο σπίτι, το τακτοποίησα μέσα στο κλουβί και, με μαύρη καρδιά, την άφησα μόνη της για περίπου 2 ώρες, για να ηρεμίσει και να αρχίσει να εγκλιματίζεται στο χώρο του δωματίου μου.



Πριν από λίγο την έλεγξα. Είναι μια χαρά! Βέβαια, είναι πολύ επιφυλακτική μαζί μου και φοβάται κάθε ήχο. Όμως, παρατήρησα ότι έφαγε λίγο και ήπιε νεράκι. Τουλάχιστον, άρχισε να προσανατολίζεται μέσα στο κλουβί.


Σκέφτηκα κάτι: δεν ξέρω αν θα πετύχει αλλά μου αρέσει σαν ιδέα! Σκέφτηκα να δημιουργήσω ένα Blog όπου θα γράφω για τα κουνέλια. Μου αρέσει να γράφω και, μετά από τόσα χρόνια, έχω σίγουρα εμπειρία στο συγκεκριμένο ζώο.
Το ξέρω πως αυτή η σκέψη οφείλεται στον ενθουσιασμό μου που απέκτησα άλλο ένα κουνελάκι αλλά, γιατί όχι;
Στο κάτω - κάτω, μόλις πριν από 2-3 χρόνια άρχισε ο κόσμος να αποκτάει, πιο συχνά από ποτέ άλλοτε, κουνελάκια και σίγουρα δε θα ξέρουν τι πρέπει και τι δεν πρέπει να κάνουν. 
Ίσως μπορώ να βοηθήσω γράφοντας άρθρα!

Τέλος πάντων, πάω για ύπνο. Από αύριο, και κάθε μέρα, θα είναι μια όμορφη μέρα λόγω του μικρού μου κουνελιού. Άραγε, τι φύλο είναι;